Tuhaf Bir Kadın dört ana bölümden oluşur. İlk bölüm "Kız" 1950'ler İstanbul'unda, sanat-edebiyat çevrelerinden izlerle, bir genç kızın, küçükburjuva dünyasında var oluş mücadelesidir. Küçükburjuvaca özlemler, masumiyet görünümünde sızlanışlar kızın güneesinden okura yansıtılır. Ne var ki, dikkatle okunduğunda, günce, satır arası itiraflada dolup taşar, çifte ahlakın bir panoramasına dönüşür.
İkinci bölüm "Baba"da, ölüp giden babanın denizlerde geçmiş hayatı son bir sayıklama olarak karşımıza çıkar. Deniz emekçilerinin sömürülmüş yaşantıları, Nermin'in babasının ölüm döşeğindeki sanrılarında, travmalarında çarpıcı sahnelere dönüşmektedir. Bu sahnelerden biri de "Mustafa Suphi Cinayeti"dir.
"Ana"da, güncesinden tanıdığımız genç kız, Nermin, annesiyle birlikte 'baba'nın ölüm sonrasını yaşamaktadır. Baştan sona bir rüyanın, karabasansı izdüşümleriyle yazılmış "Ana", ürkütücü iranisiyle romana farklı bir bakış açısı kazandırır: İlk bölümün bohem çevrelerle bezeli alafranga dünyası, şimdi, hali vakti yerinde bazı akrabaların o kadar alaturka dünyalarına evrilmiştir.
Son bölüm "Kadın" da, "on yıllık İşçi Partisi üyesi" Bayan Nermin kayaktan dönmüş, Uludağ' da kendisiyle hesaplaşmaktadır. Bir yanda solculuk ve halkı 'bilinçlendirme' girişimleri; bir yanda sözümona yüksek burjuva yaşamasında -Bayan Nermin zengin bir kocaya varmıştır- yer alış, tinsel bunalımlar, çifte ahlakın boyunduruğu, Tuhaf Bir Kadın'ı son bölümde doruğa çıkarır.

Selim İleri, "Edebiyatımızda Sevdiğim Romanlar Kılavuzu" (2009) S:541

 Biyografisi:
Leyla Erbil (d. 1931, İstanbul - ö. 19 Temmuz 2013, İstanbul)
Orta sınıf ailenin üç kız kardeşten ortancası. İlk, orta ve liseyi İstanbul okullarında okudu. İstanbul Üniversitesi'nde İngiliz Edebiyatı bölümünde eğitim gördü. Son sınıfta ayrıldı. Çeşitli işlerde çalıştı. Evlenerek bir süre Ankara ve İzmir'de oturdu. 1961'de İstanbul'a döndü. Evli ve bir kızı var (Fatoş Erbil-Pınar).
Yazarlığa hikâyeyle başladı. İlk yayınlanan hikâyesi Uğraşsız'dır; (Seçilmiş Hikayeler Dergisi, 1956 Ankara) Giderek Dost, Yeni Ufuklar, Yeditepe, Ataç, Papirus, Yelken vb Edebiyat Dergilerinde yazı ve hikâyeleri göründü. Erbil, kendinden önce yerleşmiş olan yazın akımlarına bağlı kalmadı; roman, hikâye ve düz yazı metinlerinde ortodoks Marxçıların karşısında yer almasıyla tanındı. Psikanilizin özgürleştirici yöntemlerinden yararlanarak, dinin, ailenin, okulun, toplumsalın ürettiği tabularla dolu ideolojilere karşı 1956'da başlayan mücadelesini dilin oturmuş kelime hazinesi ve söz dizimi kuralarını değiştirme çabasıyla sürdürdü. Yeni bir biçim ve biçem geliştirdi. Başlıca düşünce kaynakları Marx ve Freud olarak belirtildi.
Leyla Erbil, 1970 Türkiye Sanatçılar Birliği, 1974 Türkiye Yazarlar Sendikası kurucularından olup, PEN Yazarlar Derneği üyesidir. 1961'lerde Türkiye İşçi Partisi üyesi olan Erbil, Türkiye İşçi Partisi'in Sanat ve Kültür Bürosu'nda görev almıştır. 1979'da çağrılı olarak gittiği ABD'de kendisine, Iowa Üniversitesi Onur üyeliği verilmiştir. Edebiyat Ödüllerine katılmayan Erbil, 2000- 2001 yılı Ankara Edebiyatçılar Derneği Onur Ödüllerini kabul etmiş, 2002 yılında ise, PEN Yazarlar Derneği tarafından Nobel Edebiyat Ödülü'ne ülkemizden ilk kadın yazar adayı olarak gösterilirken, "Türk dili ve edebiyata egemenliği, aynı zamanda insana, hayata ve dünyaya karşı sorumlu aydın tavrı" vurgulanmıştır. 82 yaşında vefat eden Leyla Erbil, Zincirlikuyu Mezarlığı 'nda defnedildi.

Yapıtları:
Romanları: Tuhaf Bir Kadın (1971), Karanlığın Günü (1985), Mektup Aşkları (1988), Cüce (2001), Üç Başlı Ejderha (2005), Kalan (2011), Tuhaf Bir Erkek (2013),

Öyküleri ve diğer yazıları: Hallaç (1961), Gecede (1968), Eski Sevgili (1977), Tezer Özlü'den Leylâ Erbil'e Mektuplar (1995), Düşler Öyküler (1997), Zihin Kuşları (1998),

Yazar ve kitapla ilgili yazılar:

* "Müthiş Tuhaf Bir Kadın: Leyla Erbil"        Buket Uzuner, kendi sitesi,
* "Leyla Erbil İşaretleri"        Mahmut Temizyürek, bianet, 27.07.2013
* "Tuhaf Bir Kadın"        Çağan, 25.03.2012
* "Leyla Erbil’den kalan..."        Oylum Yılmaz, Sabit Fikir, 09.12.2011

*"Tuhaf Bir Kadın"        Lemi Özgen, K dergisi, Sayı:125, sayfa: 24-29; 20 Şubat 2009
(Okumak için fotoğrafların üzerine tıklayınız>

Bağlantılar: "Leyla Erbil"
    Yazarın kitaplarını basan İş Bankası Yayınları'nda yazarla ilgili sayfa